อ.ประสิทธิ์ คงทรัพย์ /ร.ร. สิริภัจจ์ การแพทย์แผนไทย

Posts tagged ‘สมุนไพรไทย’

หนอนตายหยาก

ชื่อสมุนไพร

หนอนตายหยาก

ชื่ออื่นๆ

ปงช้าง กะเพียดช้าง

ชื่อวิทยาศาสตร์

Stemona collinsae Craib.

ชื่อพ้อง

 

ชื่อวงศ์

Stemonaceae

 

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
    พืชล้มลุกอายุหลายปี ลำต้น ตั้งตรง สูง 20-40 เซนติเมตร แตกกิ่งก้านจำนวนมาก ราก  แบบรากกลุ่มอยู่กันเป็นพวง คล้ายนิ้วมือ สีเหลืองอ่อน อวบน้ำ มีรากใต้ดินจำนวนมาก รากยาวได้ถึง 10-30 เซนติเมตร ใบ เดี่ยว เรียงแบบสลับ รูปหัวใจ ยาว 9-15 เซนติเมตร กว้าง 6-10 เซนติเมตรปลายใบแหลม โคนใบ รูปหัวใจ ขอบใบเรียบ ผิวใบ เกลี้ยงทั้งด้านบนและล่าง เส้นใบมี 10-15 เส้น ขนานกัน ระหว่างเส้นแขนงใบมีเส้นใบย่อยมาตัดขวาง ก้านใบ ยาว 5-9 เซนติเมตร ส่วนโคนพองเป็นกระเปาะ ดอกช่อ ออกที่ซอกใบ ใบประดับ รูปขอบขนาน ปลายมน ยาว 1.1-1.2 เซนติเมตร กว้าง 0.25-0.3 เซนติเมตร ก้านดอกย่อย ยาว 2-3 เซนติเมตร กลีบรวม มี 4 กลีบ สีเหลืองแกมชมพู ขนาดไม่เท่ากันเรียง 2 ชั้น ชั้นนอกมี 2 อัน รูปขอบขนาน ปลายแหลม  ยาว 1.9-2 เซนติเมตร กว้าง 0.4-0.5 เซนติเมตร มีเส้นแขนง 9-11 เส้น ชั้นในมี 2 อัน รูปไข่ ปลายแหลม ยาว 1.8-1.9 เซนติเมตร กว้าง 0.6-0.7 ซม. มีเส้นแขนง 13-15 เส้น  เกสรเพศผู้ มี 4 อัน ขนาดเท่ากัน รูปขอบขนาน ปลายแหลม โคนรูปหัวใจ ขอบเรียบ ยาว 1.5-1.6 เซนติเมตร กว้าง 0.2-0.3 เซนติเมตร เกสรเพศเมีย มีรังไข่เหนือวงกลีบ  รูปไข่ ยาว 0.3-0.4 เซนติเมตร ปลายเกสรเพศเมีย ขนาดเล็ก ผลค่อนข้างแข็งสีน้ำตาลขนาดเล็ก พบตามป่าดิบแล้ง เมื่อถึงฤดูแล้ง ต้นเหนือดินจะโทรมหมด เหลือแต่รากใต้ดิน เมื่อเข้าสู่ฤดูฝนใหม่ ใบจึงจะงอกออกมาพร้อมทั้งออกดอก รากมีพิษ รับประทานเข้าไปทำให้มึนเมา ถึงตายได้

 สรรพคุณ    
ยาสมุนไพรพื้นบ้านจังหวัดอุบลราชธานี  ใช้ ราก ต้มน้ำดื่ม ถ่ายพยาธิตัวจี๊ด นำรากผสมกับหญ้าหวายนาและชะอม ต้มน้ำดื่ม ถ่ายพยาธิตัวจี๊ด คั้นน้ำพอก แก้หิดเหา
ตำรายาไทย  ใช้ ราก รสเมาเบื่อ ปรุงยารับประทาน แก้โรคผิวหนังผื่นคันน้ำเหลืองเสีย รมหัวริดสีดวงให้ฝ่อแห้งไป พอกทาแก้โรคผิวหนัง ฆ่าหิดเหา ฆ่าเชื้อพยาธิภายใน มะเร็งตับ ตำผสมน้ำฆ่าแมลง หนอนศัตรูพืช ทุบละเอียดแช่น้ำฟอกล้างผม ฆ่าเหา พอกแผลต่างๆ ฆ่าหนอน ใส่ปากไหปลาร้าฆ่าหนอน และใช้ทำลายหิดได้ นำรากมาโขลกบีบเอาน้ำหยอดแผลวัวควายซึ่งมีหนอนไช หนอนจะตายหมด

 

ImageImageImageImageImageImage

องค์ประกอบทางเคมี    
รากพบแอลคาลอยด์ stemonine, tuberostemonine, stemonidine, isostemonidine สารอื่นที่พบ เช่น rotenoid compound, stemonacetal, stemonal, stemonon

 

     ข้อมูลจาก   คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

Advertisements

ต้นขี้หนอน

ImageImage

ชื่อที่เรียก
ต้นขี้หนอน
ชื่ออื่นๆ
ขี้มอด (ขอนแก่น-โคราช)
หมวดหมู่ทรัพยากร
พืช
ลักษณะ
เป็นพรรณไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่และจะมีหนามยาว ๆ อยุ่ประปราย ตามลำดับหรือกิ่งไม้ ใบจะเป็นใบเดี่ยว มีลักษณะคล้ายกับผักหวาน ดอกนั้นจะดกมาก และจะมีขนาดเล็ก มีพิษกินเข้าไปตายได้ เมื่อผลแก่จัดจะมีสีเหลือง
     
     
ประโยชน์
เปลือก ใช้สับเป็นชิ้นเล็ก ๆ แล้วใส่น้ำตีให้เป็นฟองแล้วใช้ฟองนั้นสุมหัวเด็ก ใช้รักษาอาการหวัดคัดจมูก ฟองที่ได้มาจากเปลือกนั้น ยังสามารถนำมาล้างเครื่องเพชรได้เช่น มะคำดีควาย
แหล่งที่พบ
ชุมชนทุ่งลาน
ตำบล
ปากบาง
อำเภอ
เทพา
จังหวัด
สงขลา
ฤดูกาลใช้ประโยชน์
ตลอดปี
ศักยภาพการใช้งาน
รับประทานยอดอ่อนกับน้ำพริก
ชื่อสามัญ
ต้นขี้หนอน
ชื่อวิทยาศาสตร์
Zolling Dongnaiensis
ชื่อวงศ์
Sapindaceae

  ตำราเภสัชกรรมไทย  กองการประกอบโรคศิลปะ

                                 ขี้หนอน   เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงใหญ่

                                 เปลือกต้น  รสขมเย็น   แก้ไข้ตัวร้อน  แก้หวัดคัดจมูก  น้ำมูกไหล

Image

Tag Cloud